കേരളത്തിൽ മഴ തകർത്തുപെയ്യുന്ന ഒരു വൈകുന്നേരം. സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ അപ്പു തന്റെ കുടയില്ലാതെ വഴിയരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു വയോധികനെ കണ്ടു. “അപ്പൂപ്പാ, എന്റെ കുടയിൽ വരൂ,” അപ്പു സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. ചെളി നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ ഇരുവരും പതുക്കെ നടന്നു. വയലുകൾ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരുന്നു. തവളകളുടെ ശബ്ദവും മഴത്തുള്ളികളുടെ താളവും ചുറ്റും നിറഞ്ഞു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വയോധികൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “മോനേ, ഇന്ന് നീ എനിക്ക് കുട മാത്രമല്ല, സ്നേഹവും തന്നു.” അപ്പു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മഴ കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറുസൂര്യൻ ഉദിച്ചിരുന്നു.